ในเมื่อ "ไม่มีเรา" แล้วไฉนต้องละสักกายทิฏฐิ ? - การคิดเอาตามภาษาว่า "ไม่มีเรา" เสียตั้งแต่แรก ย่อมพาให้ไม่รู้จักสักกายทิฏฐิที่มีอยู่เป็นอย่างไร เพราะมิได้สังวรไว้แต่ต้นว่า ปุถุชนนั้นยังไม่ได้ละสักกายทิฏฐิ ยังมีตัวตน ยังอาศัยรูปกายและนามกายในการคิด พูด และทำ ดังนั้นต้องเห็นว่า "มีเรา" เสียก่อน ต้องประจักษ์ว่า "ความเป็นเรา" มันครอบงำอยู่จึงทำให้ราคะ โทสะ โมหะแสดงออกมา จึงรู้ว่าจะละความเห็นผิดอะไร